[Atiye] Hey!
Kimse yok mu?
[homurdanır]
İmdat!
Beni duyan kimse yok mu?
Yardım edin!
[Atiye delirmişçesine güler]
[çığlık atar]
[Mustafa] Cansu!
Kızım, nerede kaldın? Ablan kaybolmuş Nemrut'ta.
-Ne? -Ya, soru sorma, hazırlan hadi.
[gerilim müziği çalar]
[jandarmalar] Atiye!
Atiye!
-Atiye! -Atiye!
Atiye!
-Atiye! -Atiye!
[helikopter yakından uçar]
-Atiye! -Atiye!
Atiye!
[Erhan] Ekibi fazlalaştırmanız lazım, burada benimle vakit kaybediyorsunuz.
Erhan Hocam, ortada bir cenaze, bir de kayıp var.
Sizi sorguya almak zorundayım.
Komutanım, önce Atiye'yi bulalım, sonra ne sorgusuna istiyorsan alırsın.
Bakın, lütfen zorluk çıkartmayın.
[jandarmalar] Atiye!
-Atiye! -Atiye!
-Orospu çocuğu! -[Cansu] Ozan!
-[İsmail] Dur! -Ne yaptın lan Atiye'ye?
-[Erhan] Ya saçmalama. Sakinleş. -Ne yaptın lan! Gebertirim lan seni!
-[Ozan] Orospu çocuğu. -Hey, hey.
-[Ozan] Gebertirim seni! -Ne işiniz var lan burada?
-Ne işiniz var burada? Atiye nerede? -Ya bilmiyorum, ortadan kayboldu!
[Erhan] Ya, biz gün doğumunu bekliyorduk.
Zühre, Atiye'nin anneannesi, "Buraya gelin." dedi, biz de geldik. Tamam mı?
Allah'ım, sen aklımı koru.
Kamp yerinde uyurken birisi bizi soymaya kalkıştı, herifi kovaladım.
Geldiğimde Zühre ölmüştü, Atiye de ortada yoktu!
Şimdi daha fazla vakit kaybetmeden Atiye'yi aramak istiyorum!
Zahmet edip belki siz de katılırsınız!
-[Ozan] Yalan söylüyor! Yakalayın şunu! -[Erhan] Bir siktir ya.
[Ozan] Baba, Atiye'yi düğünden kaçıran yavşak bu!
[Serdar] Tamam, tutuklayın arkadaşı.
Manyak mısın sen? Ne yapacağım ben Atiye'ye? Kafayı mı yediniz?
Ne bakıyorsunuz? Tutuklasanıza herifi.
-Durun. -[Ozan] Tut! Tutun, yakalayın şunu!
-[İsmail] Yakalayın! -Dur.
[Erhan] Burada! Buraya!
Burada bir giriş arayın. Bir mağara girişi!
Atiye buralarda bir yerlerde!
[Erhan] Radarı getirin buraya!
Toprağın altına bakın, kayanın arkasına bakın.
Buraya getirin radarı!
[Erhan] Vakit kaybetmeyin!
Vakit kaybetmeyin!
[gerilim müziği çalar]
[taşlar hafifçe oynar]
Ah!
[Atiye nefes nefese kalır]
Oldu mu?
Hı?
İstediğin
oldu mu, ha Zühre Hanım?
Sana "Atiye'den uzak dur." dedim.
"Bu saçmalıkları benim aileme bulaştırma." dedim
Dinlemedin ben... beni.
[bağırarak] Kızım nerede?
Kızıma ne yaptın anne?
Anne, kızıma ne yaptın?
Söyle, söyle anne.
Anne!
Anneciğim.
-[Mustafa] Serap. -Anneciğim.
-[Mustafa] Serap. -[kapı kapanır]
-Anneciğim! Anneciğim. -Serap, hadi.
-Anneciğim!
Hadi, güzelim. Hadi, gel.
Gel yavrum.
[kekeler] Ben sadece kızımı korumak istedim. Sadece...
Tamam, biliyorum.
Biliyorum, biliyorum, hadi.
Hadi. Hadi yavrum.
[Serap ağlar]
[Serap, ağlayarak] Mustafa, bana kızımı getir.
-[Mustafa] Tamam. -Bana Atiye'yi bul getir! Ne olur!
[rüzgâr uğultusu]
[uğultu artar]
[jandarma 1] Atiye Hanım'ı düğünden kaçırdığınız doğru mu?
Kardeşim, magazin basını mısın ya, bu ne biçim soru?
Diyorum ki kız taşın altında, arkasında bir yerlerde. Hâlâ gevezelik ediyorsunuz.
Manyak mısınız siz?
Devletin memuruna hakaret ediyorsunuz!
O kıza bu saçmalıklar yüzünden bir şey olsun, o zaman sen gör hakareti.
İsmail.
Bak canım kardeşim. Sana rica ediyorum lütfen.
Bir yer altı radarı getir ve o civara bak!
Ya, arama kurtarma köpeği de mi yok?
[uzaktan helikopter sesi gelir]
[inler]
Ah!
[gerilim müziği çalar]
[köpek havlar]
Buldu! Buldu!
Ne lazımsa söyleyin.
[Serdar] Buranın içini, altını, üstünü gösterecek hangi cihaz varsa
derhâl bilgi verin.
[Atiye] Hey!
Çok yoruldum, niye buradayım ben?
[arama cihazı bipler]
-Aşağıda geniş bir oyuk tespit ettim. -Oyuk mu tespit etti?
Bir mağara da olabilir, emin olamıyorum.
Atiye orada mı peki?
Ses dalgalarından aşağıda biri olduğunu söylemek mümkün.
A! Aman! Anne.
-[tiz ses] -Başım dönüyor.
Gel. Gel, biraz oturalım.
[derin nefesler alır]
[nefes nefese kalır]
Ben burada ölmek istemiyorum.
Burada ölmek istemiyorum.
[anima] Atiye.
Sen kimsin?
Önemli olan benim kim olduğum değil,
senin kim olduğun.
Bilmiyorum...
Artık hiç bilmiyorum.
Ben niye buradayım?
Biri bir şey söylesin, biri bir yol göstersin.
[anima] Yapabilirsin, devam et.
Daha da derine in.
Hakikati sadece zihninle anlayamazsın ki.
Bırak ruhun yol göstersin sana.
Ve hatırla.
-Ne olduğunu hatırla. -[derin nefes verir]
Kim olduğunu hatırla.
[Atiye derin nefes alıp verir]
[İsmail] Oynatabildiğiniz her taşa bakın.
Bir delik, bir baca, bir hava boşluğu arıyoruz!
-Anne, al. -[İsmail] Çalı çırpı, ne varsa kaldırın.
[köpek havlar]
Aşağı kampa in istersen, biz babamla buradayız.
Bir yere gitmeyeceğim, buradayım.
O kadın...
...annen mi gerçekten?
Neden?
Anne, neden yalan söyledin?
Bilmediğin şeyler var Cansu.
Aileye ait şeyler.
[jandarmalar arasında anlaşılmayan konuşmalar]
İşine gelince ailedenim, işine gelmeyince el âlemin kızıyım.
Ha?
Cansu'cuğum...
Öyle demek istemedim, canım benim.
[nefes verir] Ama ne olur üstüme gelme. Ne olur.
Gelmeyeceğim, merak etme.
Ama ablama yaptığın haksızlığı asla unutmayacağım.
Kızın kendini deli zannetti senin yüzünden.
[Ozan] Allah'ım, ne kadar yavaşsınız. Hadi ya.
Ağabey, Allah aşkına hadi ya! Biraz hızlı, ne olur ya!
Tamam, tamam. Bırak, bırak, ver bana.
Hadi kardeşim. [bağırarak] Hadi abiciğim, hadi!
Ozan.
-[Serdar] Ozan! -[Ozan] Hadi ağabey.
[Serdar] Hey! Gel.
[gerilim müziği çalar]
Sakin olmayı ne zaman öğreneceksin sen, ha?
Sağa sola saldırarak bir yere varacağını mı düşünüyorsun?
Ne yapayım baba? Öyle hiçbir şey yapmadan oturayım mı?
İnsanın zekâsı ne zaman kendini belli eder?
-Kriz anlarında. -Ya.
Kriz anlarında.
Şimdi bu krizin altından nasıl kalkacağız, buna odaklanalım.
Şu Erhan denen herifle Atiye'nin arasında bir şey var mı?
Hayır.
Öyle bir şey olamaz.
O zaman seninle evlenmek üzereyken bu adamla gitmesi ne manaya geliyor?
Bilmiyorum.
Nişanlının ne yaptığından,
kiminle görüştüğünden, ne halt ettiğinden haberin yok yani, öyle mi?
Hıh.
Yaşlı bir kadın ve zibidi bir herifle kız kalkıp ta Adıyamanlara geliyor
ve sen bu konu hakkında tahmin dahi yürütemiyorsun.
Öyle mi oğlum?
Herif arkeolog, Urfa'da mı ne tanışmışlar işte.
Herifi uyardım.
-Vay. -"Atiye'nin etrafında dolanma." dedim.
Bayağı işe yaramış.
O herif ne olduğunu bilen tek kişi, doğru mu?
Doğru.
Böyle sağa sola serseri kurşunlar savuracağına,
düşmanını bil, hedefini bil, kurşununu öyle harca.
Baba.
Atiye'ye bir şey olursa ben yaşayamam.
Atiye'ye bir şey olursa ben de yaşayamam oğlum.
Böyle olmayacak. Alt kısım tamamen kayalık,
biz kazdıkça kum geri gelip kapatıyor. Vinç getirmemiz lazım.
Getirin o zaman kardeşim! Ne duruyorsunuz?
Ne laklak ediyorsun burada?
Vinç gerekiyorsa vinç getireceksin!
[cihaz bipler]
[uzman] Merkez Ekip. Merkez Ekip. Olay yerine acil vinç istiyoruz.
Dayan kızım.
Dayan yavrum.
Kurtaracağız seni.
[kazma sesleri]
[Serap] Mustafa.
[Serap] Gel canım.
[Atiye derin nefes alıp verir]
[gök gürler]
[makineden sesler gelir]
[Cansu] Ne oldu?
[uzman] Usta, ne oldu?
[usta] Kırıcı delici matkabın ucu kırıldı.
Yenisini getirmemiz saatler sürer.
Dalga mı geçiyorsunuz? Yok bizim saatimiz falan.
Orada ne kadar hava var, o belli değil.
Daha başka bir yöntem olmadığından emin misiniz?
Aslında var ama o da çok riskli.
Ne abi yöntem?
Patlayıcı.
Getirin o zaman.
Serdar Bey, burası sit alanı.
Gelinimin hayatı söz konusu, anladın mı?
Derhâl hazırlık yapın.
[gök gürler]
[uzman] Merkez Ekip, buraya acil patlayıcı istiyoruz.
Ne? Patlayıcı mı? Delirmiş bunlar! Patlayıcı olmaz!
Aşağıda tüneller var diyorum size!
O tüneller çökerse Atiye'nin hiçbir şansı kalmaz!
Bana İsmail Yüzbaşı'nı çağır!
Bana derhâl İsmail Yüzbaşı'nı çağır, yoksa kızın ölümünden sen sorumlu olursun.
[gerilim müziği çalar]
[Atiye nefes nefese]
[arı vızıldar]
[Erhan derin nefes alır] İsmail.
Bak, ben babasız büyüdüm. Çok zor.
Beni tehdit mi ediyorsunuz?
Ben sadece eğer beni dinlemezsen başına ne geleceğini söylüyorum.
Eğer beni dinlemezsen çocukların babasız büyüyecek İsmail.
GÜÇLÜ PATLAYICI TEHLİKELİ
Bak, burada yer altında tüneller olduğunu biliyor musun?
[Erhan] O patlayıcıların neyi nerede tetikleyeceğini kestirme şansımız yok.
Eğer Atiye o tünellerden birindeyse
canlı canlı gömülür ve cesedini bile bulamazsınız.
Sence o zengin herif bu suçu üstlenecek mi?
Hayır, İsmail Yüzbaşı üstelenecek çünkü operasyonu yürüten o.
Bir, ölüme sebebiyet vermekten;
iki, tarihi talan eden herif olarak tarihe geçecek.
[Atiye] Anne.
-[bebek mırıldanır] -[Serap] Pış pış pış pış.
♪ Uyusun da büyüsün ninni ♪
♪ Tıpış tıpış yürüsün ninni ♪
Uyu artık, uyu.
♪ Kov bostancı danayı ♪
♪ Yemesin Atiye'yi ♪
[Serap] Niye bakıyorsun bana öyle? Hı?
-[bebek mırıldanır] -Uyusana artık.
Uyu artık Allah'ın cezası, uyu.
Of...
[Serap iç çeker]
Yok, sağ ol.
-Siz? Siz ister misiniz? -İster misiniz?
Yok, istemiyorum.
Sağ olun.
Mustafa.
Dayanamıyorum, biraz yürüyelim.
[Cansu] Ozan.
Efendim?
Ablam oradan çıkınca her şeyi anlatacağım.
Bil istedim.
Cansu.
Cansu, bana bak.
Ne?
Bak, hiçbir şey söylemeyeceksin Atiye'ye.
Biz hata yaptık. Yani...
Unutalım, tamam mı?
Yapmamalıydık böyle bir şey.
Ne kadar kolay! "Unutalım."
Sen öyle unutalım deyince unutabiliyor musun? Ha?
Hiç olmamış gibi davranabilir misin bundan sonra?
Ben davranamam.
[köpek havlar]
Benim ablam oradan çıkamayabilir, sen farkındasın, değil mi?
Cansu, saçmalama. Atiye oradan çıkacak.
O çıkacak, biz de onun gözünün içine baka baka yalan söyleyeceğiz, öyle mi?
Ben böyle bir insan değilim.
Dün gece bayağı öyle bir insandın.
Piç.
Cansu!
Seni çok pis pişman ederim.
Atiye'ye hiçbir şey söylemeyeceksin.
Senin hiçbir şey yapmana gerek yok,
ben zaten pişmanım.
Keşke ablam yerine ben girseydim o çukura.
[İsmail] Serdar Bey!
Serdar Bey. Tutuklu kaçmış.
-[Serdar] Ne demek kaçmış? -[İsmail] Maalesef.
[Serdar, bağırarak] Nasıl kaçar?
[Erhan] Benim.
Korkma. Sadece yardım etmek istiyorum.
Bir adama sahip çıkamıyor musunuz ya?
Ne duruyorsun? Arayın her tarafı, arayın! Hadi yürü!
[gerilim müziği çalar]
[Atiye'nin nefesleri ekolu gelir]
-[Erhan] Telefonun var mı? -[Cansu] Var.
Versene.
Alo, Öner Hocam. Benim, Erhan.
Hocam, bir şey soracağım.
Bu, babamın Nemrut tünellerini çizdiği bir harita var demiştin. Doğru, değil mi?
Tamam. O krokiyi bu telefona hemen göndermen lazım,
anlatabildim mi?
Sağ ol, sağ ol.
[uzman] Serdar Bey.
Kablolar çekiliyor, gün doğarken patlayıcılar hazır olur.
[Serdar] Hı hı.
[Serap] Mustafa.
-Ne oldu? -Gel.
Ya...
-Mustafa. -Hı?
Ya orası çökerse? Ha? Ya daha kötü olursa?
-Belki de... Çoktandır... -Sakın.
Sakın Serap. Sakın aklına bile getirme.
-Tamam mı? -Tamam.
Kızımızı alacağız buradan, sağ salim gelecek.
Kızımızı alıp gideceğiz buradan. Tamam mı?
-Söz veriyorum sana. -Evet.
Hastaneden eve getirdiğimiz günü hatırlıyor musun?
Hastaneden çıkmıştık...
...ben onu kucağıma almak istememiştim.
Ona bakamamıştım bile.
Canım, çok gençtin. Lohusaydın.
Şaşkındın. Değil mi?
Bunlar doğal şeyler.
Yok, ondan değil.
Ben ondan korkmuştum Mustafa.
Ondan kurtulmak istemiştim.
Onu sevememiştim ben.
Atiye hiç ağlamazdı.
Böyle sanki beni anlar gibi, öyle bakardı yüzüme.
O ağlamadıkça ben daha da sinirlenirdim.
Serap. Bütün bunların hepsi geçmişte kaldı.
Tamam mı?
Geçmişte kaldı hepsi.
Geçmiş dediğin
belki de geçmiyor Mustafa.
Ne kadar kaçarsan kaç, ne yaparsan yap, gelip yakana yapışıyor.
Ben onu istemedim.
Ben onu doğurmak istemedim.
Bu yüzden...
...şimdi bütün bu olanlar benim yüzümden.
-Bak, hiçbir şey için geç değil. -Allah beni cezalandırıyor.
Bak, Serap ne diyorum, dinle beni. Hiçbir şey için geç değil, tamam mı?
Kızımız çıkacak buradan,
sonra ona sarılacaksın.
Tamam mı?
Ne söylemek istiyorsan söylersin ondan sonra.
-[eko hâlinde sesler duyar] -[tiz ses]
[mesaj gelir]
[Cansu] Hıh.
[Erhan] Hah.
Ha siktir ya.
[Erhan] Bu tünellerin bin tane kolu var.
Ya, belki yanılıyorsun.
Belki benim ablam orada sıkıştı kaldı, tünele falan ulaşamadı.
Atiye'yi tanıdıysam o tünele kesin girmiştir.
Çok pardon ama sen benim ablamı iki günde nasıl tanıdın?
Hem siz ablamla ne yaşadınız?
Sen kimsin, nesin, ben bilmiyorum ki. Ben...
Ben babamların yanına geri dönüyorum ya.
-Bence sen de teslim olsan iyi olur. -Dur, dur bir dakika.
Adın neydi senin?
Cansu.
Cansu, bak.
En az senin kadar ablanı bulmak istiyorum ben de, tamam mı?
Ama yardımına ihtiyacım var. Bana kazma ve kürek lazım kamptan.
İşçilere görünmeden alıp gelebilir misin? Yanına bir tane de su al.
Lütfen.
Olur.
Sağ ol.
[Cansu] ♪ Sen bir güzel meleksin ♪
♪ Her gönülde çiçeksin ♪
[Cansu] Abla...
-♪ Sen bir güzel meleksin ♪ -Cansu!
Cansu!
[bağırır] İmdat!
[Cansu] Çiçek.
[bağırır] Cansu!
[Cansu] ♪ Sen bir güzel meleksin ♪
[ağlama sesleri]
[Serap] Atiye'ciğim...
Şimdi bunlar ne işe yarayacak, artık bana anlatacak mısın?
[Erhan] Sirius'un bulunduğu takımyıldızının iz düşümünü
haritada bu bölgede gösteriyor.
Antik çağlarda Sirius Yıldızı'nın gökle yeryüzünü birleştiren
kutsal bir kapı olduğuna inanıyorlarmış.
Kral, bu kapıdan geçebilmek için
mezarını Sirius'un iz düşümü olan bir yere yapmış olabilir.
Yani buralara.
[Ozan] Atiye.
["L'amour D'autrefois" çalar]
[Atiye] Ya, ben daha içecektim onu.
Ya, yeter, tamam. Bayılacaksın biraz daha içersen.
-[Atiye] Bayılmayayım mı? [güler] -Bayılma.
Ben bu gece olan her şeyi hatırlamanı istiyorum.
[Atiye inler]
[Atiye] Yavaş.
Yavaş. Ne yapıyorsun?
Benim başım çok dönüyor, ilk sefer böyle olsun istemiyorum. Dur!
[Ozan] Dayanamıyorum artık, ben çok bekledim.
-[Atiye] İstemiyorum. -[Ozan inler]
[Atiye inler]
[Atiye] Dur.
[Ozan inler]
[Atiye] Ya, yavaş!
Ozan, yüzüme bak.
[Atiye] Göremiyorum seni.
Ozan.
Ozan. Canım acıyor.
Bazen kendi hislerine karşı ne kadar kör oldun.
Niye görüyorum? Ben bunları hatırlamak istemiyorum.
[anima] Sen onları hiç unutmadın Atiye.
Sen onu gerçekten sevdin mi Atiye?
[Atiye inler]
Kendini sevmeyen bir başkasını sevebilir mi?
[Erhan] Çok yaklaştık.
Erhan.
[Cansu] Bu o değil mi?
Evet. Buralarda bir giriş olmalı.
[Erhan] Dur.
[Erhan efor sesi]
-[Erhan inler] -Böyle olmaz. Böyle saatler sürer kazman.
Daha iyi bir fikrin var mı?
[Erhan efor sesleri devam eder]
[Erhan] Ah! Dikkat et.
[oyuncak melodisi çalar]
[çocuk Atiye] Ver şunu, kıracaksın.
-[çocuk Cansu] Iı ıı. -Ver, o benim bebeğim.
[Mustafa] Atiye, ne oluyor kızım? Ha?
Cansu oyuncaklarımı kırıyor.
[Mustafa] Kırmaz canım, niye kırsın?
O senin kardeşin, ver biraz da o oynasın. Sen ablasın. Hadi.
O benim kardeşim değil, evlatlık o.
Ama çok üzdün şimdi beni.
Ne demek o evlatlık? O bizim kızımız.
Annesi babası farklı olabilir ama o bizim yavrumuz.
-Biz bir aileyiz kızım. -İstemiyorum onu, ölsün o.
O ne biçim söz kızım? Aa!
Cansu, gel. Gel bir tanem.
Gel, biz seninle gezelim.
[gerilim müziği çalar]
[Atiye ağlar]
Yeter artık, ben dayanamıyorum.
Ben çocuktum, öyle demek istemedim.
[anima] Söz, niyettir Atiye.
Ağzımızdan çıktığı an, kendi gerçekliğini yaratmaya başlar.
[Atiye inler]
[anima] Peki sen söylediğin her sözün sorumluluğunu alabildin mi?
Cansu'yu getirdikleri gün...
...ben beni sevmediklerini düşündüm.
Demek ki ben yeterli değilim ki başka bir çocuk daha getirdiler dedim.
[anima] Sen zaten yeterlisin.
Ve kendini olduğun gibi kucakladığında...
...karanlıktan çıkarsın.
Çıkmak istiyorum.
Ben buradan çıkmak istiyorum.
Yaşamak istiyorum.
[Atiye ağlar]
Hazır!
-[erkek] Aşağılara da. Hadi, hadi. -[uzman] Beyefendi, sizi şöyle alalım.
-[Ozan] Nereye geçiyoruz? -Sizi de. Şuradan aşağıya lütfen.
Baretleri alalım.
Teşekkürler.
[erkek] Arkadaşlar, hadi.
Şu taraftan.
[gerilim müziği çalar]
-[Erhan inler] -[Cansu inler]
[Zühre] Başardın Atiye.
[Atiye] Ah...
[uzman] Saha temiz!
Son uyarı!
Ondan geri sayım. Patlayıcıyı ateşliyorum!
On, dokuz, sekiz...
[Erhan ve Cansu efor sesleri]
...dört, üç, iki...
[gerilim müziği çalar]
[Zühre] Uykuya geri dönme.
[bomba bipler]
Patlattılar.
[patlama sesi]
Ne oldu? Neden?
[Zühre] Başardın Atiye.
Asla yapamam dediğin şeyleri yapabildiğini gördün.
En çok korktuğun şeylerle yüzleşebildiğini gördün.
Kendinden bile sakladığın sırlarla yüzleştin.
Ne kadar güçlü olduğunu gördün.
Ben öldüm, değil mi anneanne? Buradan çıkamayacağım?
Hayır. Hayır Atiye.
Senin hayatın daha yeni başlıyor.
Şafağın sana söyleyeceği sırlar var.
[Zühre] Gerçekten istediğin şeyi sormalısın.
İki dünyanın birbirine dokunduğu
kapının eşiğinden insanlar girip çıkıyor.
Uykuya geri dönme.
[sarsıntı sesleri]
Atiye.
-[Cansu] Atik! -[Erhan] Atiye!
[Erhan] Atiye!
[Cansu] Atik!
[Erhan] Atiye!
[Atiye nefes nefese]
-[Erhan] Atiye! -[Cansu] Atik!
[Erhan] Atiye.
İyi misin?
[Atiye öksürmeye devam eder]
[Atiye ağlar]
[helikopter yakından uçar]
Atiye'ciğim...
Görmek istedim seni. İzin vermediler, göstermediler.
Önemli değil.
Atiye, ne oldu aşağıda?
Hani bana sormuştun ya, "Sen kimsin Atiye Özgürsoy?" diye?
Artık biliyorum.
Galiba çok önemli bir şeyin kıyısındayım.
Hissediyorum.
Sevindim.
Teşekkür ederim.
Bana inandığın için.
Peki şimdi?
[araba kapısı kapatılır]
Bu bize ne anlatmaya çalışıyor, çözeceğiz.
["Beautiful Boyz" çalar]
[Serap] Atiye'ciğim.
Hadi artık, gidiyoruz canım.
[Serap] Gel canım.
Alt yazı çevirmeni: Didem İpekoğlu